Қазақстан тәуелсіздік алғаннан кейін мемлекеттілікті нығайту, басқару жүйесін қалыптастыру және азаматтардың құқықтары мен бостандықтарын айқындау қажеттілігі туындады. 1993 жылы алғашқы Конституция қабылданғанымен, уақыт өте келе елдің саяси және экономикалық дамуына сәйкес жаңа, жетілдірілген Ата Заң қажет болды. Осылайша 1995 жылғы 30 тамызда бүкілхалықтық референдум арқылы жаңа Конституция қабылданып, бұл күн ел тарихындағы маңызды кезеңге айналды. Жаңа Конституция Қазақстанды демократиялық, зайырлы, құқықтық және әлеуметтік мемлекет ретінде жариялап, адам мен оның өмірін, құқықтары мен бостандықтарын ең жоғары құндылық деп таныды. Сонымен қатар мемлекеттік биліктің заң шығарушы, атқарушы және сот тармақтарына бөлінуі нақты бекітіліп, олардың өзара тепе-теңдік пен тежемелік жүйесі айқындалды. Ата Заңда әр азаматтың өмір сүруге, білім алуға, еңбек етуге, ар-ождан және сөз бостандығына құқығы бар екені көрсетіліп, заң алдында бәрінің теңдігі жарияланды. Конституция мемлекеттік тіл ретінде қазақ тілін бекітіп, орыс тілінің ресми түрде қолданылатынын белгіледі, бұл елдегі қоғамдық келісім мен тұрақтылықты сақтауға бағытталды. Бүгінде Конституция талаптарына өзгерістер мен толықтырулар енгізу мақсатында референдум өткізу мәселесі де маңызды саяси оқиғаға айналып отыр. Референдум – халықтың өз еркін тікелей білдіруінің айқын көрінісі, яғни ел болашағына қатысты шешімдерді азаматтардың өздері қабылдауына мүмкіндік береді. Бұл үрдіс демократиялық қағидаттарды нығайтып, қоғамның мемлекет басқаруына белсенді қатысуын арттырады. Осылайша Конституция мен референдум бір-бірімен тығыз байланысты ұғымдар ретінде елдің тұрақты дамуы мен саяси жаңғыруының негізін құрайды.